Habitat
Voor mij betekent mijn habitat de tocht waarlangs ik mijn leven afleg. Verschillende elementen binnen deze tocht herhalen zich meerdere keren, hetzij materiaal, hetzij gebeurtenissen, hetzij een locatie. Deze herhaling maakt het element vertrouwbaar omdat ik het steeds beter leer kennen. Het is als een muzikaal werk dat je keer op keer kan beluisteren en steeds weer iets nieuws uit ontdekt. Je gaat je binden aan dat muziekstuk omdat je het op een gegeven moment zo goed kent dat het persoonlijker wordt. Een habitat is in weze ook een heel persoonlijk begrip dat door iedereen anders wordt ingevuld. Dit maakt het moeilijk een feitelijke inhoud aan het begrip 'habitat' te geven, maar de omschrijving van het woord zou algemeen altijd toegepast kunnen worden.
Een nieuw soort habitat is ontstaan met de komst van het internet (en computers in het algemeen). Op digitale wijze leggen veel mensen dagelijks een reis af, waarbij zij na het opdoen van ervaring hierin op bepaalde sites steeds weer terug zullen keren. De collectie van deze sites vormen de digitale habitat van een gebruiker. Vaak wordt deze habitat al eenvoudig geborgen middels bookmarks, snelkoppelingen naar alle websites binnen het internet habitat. Maar ook games als World of Warcraft, of andere games waar men voor bepaalde tijd mee bezig is kunnen tot deze digitale habitat gerekend worden. In deze trend kan (zoals al eerder de vergelijking) een muziekstuk ook tot de habitat van een mens behoren, en eigenlijk iedere vorm van media. Een film kan tot in het oneindige bekeken worden, waardoor een persoon de betreffende film als een belangrijk element binnen zijn leven kan gaan zien.
Dieren
Dieren zijn er natuurlijk erg veel en erg verschillend. Wij voelen dieren vaak aan als een geheel ander ras, alsof het geen connecties hoe dan ook met de mensheid heeft. Het meest dicht bij ons staan onze huisdieren, waar de meesten onder ons zielsveel van kunnen gaan houden met de tijd. Wellicht staan dieren die rijp zijn voor de slacht op de grootste afstand met de westerse (stads)mens. Enerzijds willen velen het vlees en andere producten dat van deze dieren vandaan komt hebben, anderzijds zijn er veel mensen (die vaak ook tot de eerste groep behoren) die het "zielig" vinden voor deze gefokte dieren.
Tussen deze twee in staat een wilde wereld van dieren waar wij zowel een enorme afstand mee hebben (fysiek en dus realistisch gezien), maar waar wij ook een zeer grote connectie mee weten te maken. Het gaat om de verschillende emoties van de mens (wat al eerder in mijn onderzoek naar boven kwam) die uitgebeeld worden in de vorm van vaak dieren uit een wilde natuur. Ook de wereld van de dromen heeft een link naar dit onderwerp. Dromen leven op reele gebeurtenissen, maar ook op die van de televisie. Dankzij mogelijkheden om deze wilde dieren, waar wij zo ver weg van staan toch in nabijhijd te kunnen zien (hetzij de dierentuin of een natuurprogramma), kan er over gedroomd worden en worden zij geplaatst in verschillende patronen van menselijke emoties. Dit is de fantasiewereld van dieren met een reele betrekking op de mens.
Posts tonen met het label dromen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dromen. Alle posts tonen
vrijdag 27 april 2007
dinsdag 24 april 2007
Onderzoek over dieren (Gil)
Dieren
“Animals represent the mystery and power of the natural world, which can create or destroy.”
Dromen over dieren
Een mens ziet dieren al vanuit de tijd van de egyptenaren als een verbeelding van menselijke emoties en gemoedstoestanden. Zo kennen wij tegenwoordig nog uitspraken als 'zo sluw als een vos' of 'zo dom als een ezel'. Deze uitspraken zeggen iets over hoe wij naar dieren kijken en hoe dit beeld zich relateert tot ons eigen gevoel. Vanuit de eerste ervaringen van de mens met dieren zijn deze emoties al ontstaan, zodoende stammen onze eerste emoties met betrekking tot dieren af van het tijdperk van de jager.
Deze eerste beelden met inhoud over relaties tussen mensen en dieren stammen uit de griekse mythologie. Een belangrijk onderdeel van veel mythen is de transformatie van mens in dier en andersom. Een voorbeeld is het sprookje van Pinocchio waarin een houten pop van een jongen tot leven wordt gewekt, vervolgens in een ezel veranderd en uiteindelijk zelfs een mens wordt. Een dergelijke transformatie wil de grenzen weergeven die mensen onderscheid van dieren.
Maar ook op het andere werelddeel hebben mensen zichzelf altijd willen relateren aan dieren. Een voorbeeld hiervan zijn de Egyptenaren, welke geloofden dat de ziel van een god reïncarneerde in het lichaam van de dieren. Zo werden positieve goden als Ra gezien als een kat, en negatieve goden als Ammut zouden gereïncarneerd zijn in een monsterachtig dier als de krokodil.
Het verschil tussen deze culturen zit hem in de beschouwing van het dier. Zo is een varken in het oude Egypte een heilig dier, terwijl vele eeuwen later hetzelfde dier wordt verafschuwd in omringende Islamitische landen. Het eerste wat van belang is, is de aanwezigheid van het dier. Zonder de koe, had het dier in het verre oosten nooit heilig verklaard kunnen worden. Daarbij komt nog het verschil in cultuur, in de benadering en de waarneming van de wereld om men heen.
Al deze voorgeschiedenis heeft ertoe geleid dat wij tegenwoordig een bepaalde perceptie hebben op verschillende dieren. Zo zien wij in onze westerse cultuur een hond als een trouw en beschermend dier, terwijl wij vleermuizen verafschuwen en hen onder het duisternis der diersoorten scharen. Als wij dromen over vleermuizen zullen wij zodoende een slechte droom beleven. Dit heeft alles te maken met gebeurtenissen in het echte leven van de persoon, die deze emoties omzet in een dierlijke vorm waar men ervaring mee heeft (het kleinste beetje ervaring kan al tot zulke dromen leiden).
Het zijn de menselijke kenmerken die wij proberen te vertalen naar een dier, iets wat in het verleden heel bewust veel is gedaan. Tegenwoordig gebeurt dit echter in dromen, en dus niet meer bewust. Enkele voorbeelden van menselijke kenmerken die volgens de westerse standaard naar dieren vertaald staan op http://www.loesje.info.
Verschillen
Het DNA van een mens verschilt voor minder dan 2% van de bouwstenen van een chimpansee. Dit betekent dat de mens en de chimpansee nagenoeg identiek zijn. Waarom ervaren we die kleine verschillen dan als zulke grote verschillen?
Dit komt voornamelijk vanwege de manier waarop deze bouwstenen zijn opgebouwd. Binnen het DNA zitten ook delen die niet uit een eigen code bestaan, maar die de organisatie van andere codes regelen en beheren. Vergelijk het met het bouwen van een huis, wanneer er tien bouwers voor angenomen zijn zonder ervaring is er een beheerder nodig die alles in goede banen kan leiden. In dat geval hangt het grotendeels van deze beheerder af hoe het huis eruit komt te zien, enerzijds een fantastisch kasteel, anderzijds een bouwval.
Een chimpansee bezit dus wel grotendeels de mogelijkheid om zich tot een kasteel te vormen, maar de beheerders hebben nog een te kort aan ervaring, wat zich met het vorderen van de tijd ontwikkeld.
“Animals represent the mystery and power of the natural world, which can create or destroy.”
Dromen over dieren
Een mens ziet dieren al vanuit de tijd van de egyptenaren als een verbeelding van menselijke emoties en gemoedstoestanden. Zo kennen wij tegenwoordig nog uitspraken als 'zo sluw als een vos' of 'zo dom als een ezel'. Deze uitspraken zeggen iets over hoe wij naar dieren kijken en hoe dit beeld zich relateert tot ons eigen gevoel. Vanuit de eerste ervaringen van de mens met dieren zijn deze emoties al ontstaan, zodoende stammen onze eerste emoties met betrekking tot dieren af van het tijdperk van de jager.
Deze eerste beelden met inhoud over relaties tussen mensen en dieren stammen uit de griekse mythologie. Een belangrijk onderdeel van veel mythen is de transformatie van mens in dier en andersom. Een voorbeeld is het sprookje van Pinocchio waarin een houten pop van een jongen tot leven wordt gewekt, vervolgens in een ezel veranderd en uiteindelijk zelfs een mens wordt. Een dergelijke transformatie wil de grenzen weergeven die mensen onderscheid van dieren.
Maar ook op het andere werelddeel hebben mensen zichzelf altijd willen relateren aan dieren. Een voorbeeld hiervan zijn de Egyptenaren, welke geloofden dat de ziel van een god reïncarneerde in het lichaam van de dieren. Zo werden positieve goden als Ra gezien als een kat, en negatieve goden als Ammut zouden gereïncarneerd zijn in een monsterachtig dier als de krokodil.
Het verschil tussen deze culturen zit hem in de beschouwing van het dier. Zo is een varken in het oude Egypte een heilig dier, terwijl vele eeuwen later hetzelfde dier wordt verafschuwd in omringende Islamitische landen. Het eerste wat van belang is, is de aanwezigheid van het dier. Zonder de koe, had het dier in het verre oosten nooit heilig verklaard kunnen worden. Daarbij komt nog het verschil in cultuur, in de benadering en de waarneming van de wereld om men heen.
Al deze voorgeschiedenis heeft ertoe geleid dat wij tegenwoordig een bepaalde perceptie hebben op verschillende dieren. Zo zien wij in onze westerse cultuur een hond als een trouw en beschermend dier, terwijl wij vleermuizen verafschuwen en hen onder het duisternis der diersoorten scharen. Als wij dromen over vleermuizen zullen wij zodoende een slechte droom beleven. Dit heeft alles te maken met gebeurtenissen in het echte leven van de persoon, die deze emoties omzet in een dierlijke vorm waar men ervaring mee heeft (het kleinste beetje ervaring kan al tot zulke dromen leiden).
Het zijn de menselijke kenmerken die wij proberen te vertalen naar een dier, iets wat in het verleden heel bewust veel is gedaan. Tegenwoordig gebeurt dit echter in dromen, en dus niet meer bewust. Enkele voorbeelden van menselijke kenmerken die volgens de westerse standaard naar dieren vertaald staan op http://www.loesje.info.
Verschillen
Het DNA van een mens verschilt voor minder dan 2% van de bouwstenen van een chimpansee. Dit betekent dat de mens en de chimpansee nagenoeg identiek zijn. Waarom ervaren we die kleine verschillen dan als zulke grote verschillen?
Dit komt voornamelijk vanwege de manier waarop deze bouwstenen zijn opgebouwd. Binnen het DNA zitten ook delen die niet uit een eigen code bestaan, maar die de organisatie van andere codes regelen en beheren. Vergelijk het met het bouwen van een huis, wanneer er tien bouwers voor angenomen zijn zonder ervaring is er een beheerder nodig die alles in goede banen kan leiden. In dat geval hangt het grotendeels van deze beheerder af hoe het huis eruit komt te zien, enerzijds een fantastisch kasteel, anderzijds een bouwval.
Een chimpansee bezit dus wel grotendeels de mogelijkheid om zich tot een kasteel te vormen, maar de beheerders hebben nog een te kort aan ervaring, wat zich met het vorderen van de tijd ontwikkeld.
Abonneren op:
Reacties (Atom)